- – _ – -
~ ~ > 30 < ~ ~
i carry your heart with me(i carry it in
my heart)i am never without it(anywhere
i go you go,my dear;and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
i fear
no fate(for you are my fate,my sweet)i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it’s you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you
here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life;which grows
higher than soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that’s keeping the stars apart
i carry your heart(i carry it in my heart)
Norwegian Wood
I once had a girl
Or should I say
She once had me
Οι τρεις πρώτοι στίχοι από το τραγούδι των μπίχλιδων.
-= = = = = = = = = = = = = = = * = = = = = = = = = = = = = = = =-
“Ήμουν τριάντα εφτά χρόνων τότε, δεμένος στη θέση μου μέσα στο πελώριο Μπόινγκ 747 που ετοιμαζόταν να βουτήξει μέσα από τα πυκνά σύννεφα για να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Αμβούργου.”
Oι τρεις πρώτες αράδες απο το βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι -Νορβηγικό Δάσος, εκδόσεις Ωκεανίδα.
Τι έγινε με αυτό το βιβλίο; ανάθεμα κι αν έχω καταλάβει ακόμη. Το ξεκίνησα Κυριακή, το τελείωσα Δευτέρα, μου άφησε πολλά αισθήματα και κατά έναν παραλογο τρόπο, ξεφούσκωσε πολύ απο τον παφλασμό, αφήνοντάς με πιο γαλήνια. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τι εχει συντελεστεί, ίσως γιατι -προς το παρόν- ένα θολό περίγραμμα έχει σχηματιστεί εντός μου, περίγραμμα απο μαλακό μολύβι και κάρβουνο.
Γαμώτο, έχει διενεργηθεί κ ά τ ι στο οποίο ακόμη δεν έχω δώσει ξεκάθαρη μορφή. Συγκίνηση είναι; Για το κουτί της Πανδώρας;
H ροή του είναι σαν ένα πολύ καλό μαλτ, που όσο λαίμαργα κι αν το πίνεις, δε σε μεθάει εύκολα. Η ιστορία είναι φαινομενικά απλή αλλά η απέριττη διήγηση, απαλλαγμένη από φανφαρονισμούς κι εύκολες ή εκβιαστικές συγκινήσεις, απογειώνει σελίδα τη σελίδα. Έπιασα τον εαυτό μου να διαβάζει τρεις φορές την αυτή αράδα, μόνο και μόνο γιατί αισθάνθηκα να παίρνω μιαν απάντηση, μια σημαντική απάντηση. Οι εικόνες που περιγράφονται είναι ακριβείας και ιδιαίτερης ομορφιάς, παρόλο που δεν εξαντλείται σε μακροσκελείς περιγραφές. Αδρομέρεια είναι αυτό που το χαρακτηρίζει και μια υποβόσκουσα ή/και λανθάνουσα ένταση, λάβα που σιγοβράζει σε βάαααθος.
Κοινωνία ηταν αυτη η ανάγνωση.
